Na nidzki stadion nie mam już siły. Tego, co tam się dzieje, nie da się nawet nazwać. Bajzel, burdel, bezhołowie?

Bieżnia jest pozarastana trawą, boisko jest wprawdzie wykoszone, ale na zapleczu straszy buda. Najprawdopodobniej w zamierzeniu była to scena. Buda jest wyjątkowo ohydna. Nieopodal budy leżą poprzewracane bramki i coś jakby zdewastowany przystanek autobusowy, nie wiedzieć czemu oznaczony tabliczką „dla gości”. Połowy ławek na widowni nie ma, studzienka ściekowa przykryta jest jakimś dywanikiem. Dodajmy do tego urokliwe dziury w siatce i zapadliska w asfalcie. Ogólnie to obraz nędzy i rozpaczy.

Jakiś czas temu byłam na tym „stadionie” z okazji zawodów strażackich. Gościli wówczas u nas strażacy z Kaliningradu. O ile mnie pamięć nie myli, budek „dla gości” było wówczas dwie. Nawet oni, przyzwyczajeni do widoków własnych stadionów wytrzeszczali oczy, kiedy wciśnięto ich w upał na ławkę dla VIP-ów. Na szczęście na potrzeby zawodów odchwaszczono bieżnię, ale i tak „stadion” wyglądał koszmarnie.

Swoją drogą - ciekawe, czy szkoła nauki jazdy, która najwyraźniej ze stadionu zrobiła sobie poligon doświadczalny, komuś za to płaci?

Jak wygląda to teraz? Ano – tak. Zdjęcia Grzegorza Zawalicha.

ag