Mówię to z pełną odpowiedzialnością za słowa - Pan kłamie, Panie Burmistrzu!

Na ostatniej sesji opowiadał Pan dyrdymały dotyczące sfałszowanych przelewów, oskarżając wszystkich wkoło o jakieś spiski. Oczywiście wszystkiemu Pan zaprzeczył. Zapewne nie wiedział Pan, że po kilku dniach w Polsacie ukaże się materiał Interwencji, w który zarówno Pan, jak i Pańska partnerka do przekrętu się przyznaliście. Wprawdzie natychmiast zwaliliście winę na pracownicę banku - jak przypuszczam, Bogu ducha winną - ale nie zmienia to faktu, że potwierdziliście moje informacje.

Media nie kłamią. Gdyby jedno słowo puszczone w Polsacie byłoby nieprawdą, poleciałyby głowy, a Pan natychmiast założyłby sprawę sądową o zniesławienie i zmusił do pracy swojego rzecznika, który powinien zasypywać nas wszystkich lawiną sprostowań i polemik. Jakoś zapadła cisza. Przypominam, ze o toczącym się wobec Pana postępowaniu mówił też piski prokurator. On też kłamie? Panie Burmistrzu, z kogo Pan robi durnia?

Rozmienia Pan tę gminę na drobne, spłaca Pan powyborcze długi z gminnej kasy, zatrudnia Pan niekompetentnych urzędników według klucza z kampanii wyborczej, nie dotrzymuje Pan obietnic przedwyborczych, stosuje Pan mobbing w urzędzie. Ludzie się Pana boją, wie Pan o tym? Boją się Pańskiej nieobliczalności i mściwości. Jak wiem, kierownik ZUK otrzymał polecenie zwolnienia głównej księgowej. Czym się Panu naraziła? Nie ta opcja? Czy Pan wie, że ona ma czworo dzieci i żadnej nadziei na pracę? Czy to Pana chociaż odrobinę obchodzi? Pańscy pracownicy chcą najzwyczajniej na świecie pracować w urzędzie, a nie czuć się jak w kolonii karnej, nie oglądać się przez ramię, nie bać się powiedzieć czegokolwiek, co byłoby „niepolityczne”. I wie Pan co? Nie chcę być złym prorokiem, ale ci szarzy urzędnicy Pana powiozą. To są zwykli ludzie, tacy jakich tysiące spotyka się codziennie na ulicy i nie zwraca się na nich uwagi. Tacy ludzie są najbardziej niebezpieczni. Oni chcą zwykłej, spokojnej pracy, nie chcą babrać się w gminnej polityce. To są urzędnicy i po prostu mają robić swoje, a Pan wplątuje ich w jakieś własne, małe i wstrętne gierki. Po raz kolejny nie docenia Pan czynnika ludzkiego i to się na Panu zemści.

Pan się boi, Panie Burmistrzu. Pan się boi jak jasna cholera. Przyszedł Pan tu dla pieniędzy i zemsty. Chciał Pan być Bogiem, a stał się Pan zwykłym, tchórzliwym krętaczem, który dla ratowania własnego stołka nie waha się zrzucić winy na być może jedynego człowieka, który będzie przy Panu trwał bez względu na wszytko, czyli na własną partnerkę życiową. Pan się tak potwornie boi, że kiedy Polsat zapytał Pana o przelewy (znam kulisy tej rozmowy), w ułamku sekundy zlał się Pan zimnym potem. Nie spodziewał się Pan tego pytania, prawda? To miała być taka sympatyczna rozmowa...

Jest Pan człowiekiem bez jakichkolwiek kompetencji. Czegóż Pan w życiu nie robił - rzeźbienie, nurkowanie, myślistwo, paralotnie, pszczelarstwo, tralki, uszczelki, ryby, fotografia... Wszystkiego Pan próbował i w niczym Pan nie był chociaż dobry. Teraz przyszedł czas na kolejny eksperyment - tym razem na żywym organizmie gminy.

Jest Pan niesamowitą kompilacją niekompetencji i potwornego strachu, skąpanych w hektolitrach wody sodowej, szczodrze dolewanej przez zachwycony dworek. Panu się grunt usuwa spod nóg, szeregi akolitów topnieją i w pewnym momencie, kiedy przyjdzie co do czego, okaże się, że jest Pan kompletnie sam. Ci ludzie, którym teraz tak Pan ufa niebawem uciekną gdzie pieprz rośnie, bo to są zwykli klakierzy i karierowicze. Wykorzystają swoje pięć minut i zostawią Pana na lodzie. Nie współczuję Panu.

Dlaczego o tym piszę? Bo mam dosyć tego wszystkiego. Mieszkam w tej gminie i znam ją coraz lepiej. Nie z donosów urzędników, które tak Pana bolą - Pańscy ludzie o dziwo są lojalni, może nie wobec Pana, ale wobec gminy - tylko z rozmów z ludźmi. Tymi samymi, którzy okupują korytarze w gminie w nadziei, że jakiś kąsek spadnie z pańskiego stołu i może załapią się na interwencyjne. Tymi samymi, wśród których przechadza się Pan z teczką w ręku, wartą tyle, ile miesięczny budżet domowy wielu naszych mieszkańców. Słucham, patrzę i nie mogę zdzierżyć. Gdybym to przemilczała, byłabym współwinną, dlatego nie mam zamiaru milczeć.

Ci ludzie, Panie Burmistrzu niebawem pójdą do referendum. Wiem, że będzie Pan walczył jak lew i z tą swoją miną urażonej niewinności będzie Pan opowiadał mieszkańcom o krzywdach, jakie Pana spotkały i o winie poprzedników, byłej żony i mediów. Nagle przypomni Pan sobie o mieszkańcach, będą spotkania, wizyty, uśmiechy. Tylko widzi Pan, ci mieszkańcy już się na to nie nabiorą, tak jak nie dali się skusić pierogami i opłatkiem. Za późno. Przegrał Pan wszystko w obrzydliwym stylu, bo przegrywać też trzeba umieć. No, ale jak Pan sam był łaskaw napisać - mężczyznę poznaje się po tym jak zaczyna, a Pan zaczął świetnie, z przytupem i dużym poparciem. Skończy Pan osamotniony, chociaż jak przypuszczam będzie Pan przedłużał agonię składając liczne protesty i odwołania. Moim zdaniem mężczyznę poznaje się po tym jak kończy, dlatego jeśli ma Pan choć krztę honoru, niechże Pan nie opowiada bzdur na sesji i nie wypisuje ich za nasze pieniądze w gminnym periodyku, zwanym na ulicy „szmatą”. Niech Pan to zakończy z godnością i uda się w końcu do swego Sulejówka.

Anka Grzybowska